Jak przetrwać cztery dni festiwalu nad morzem

Trzeciego dnia festiwalu o 7:40 rano obudziło mnie słońce. Nie przez okno, bo w namiocie nie ma okien, tylko przez to, że w środku zrobiło się nagle trzydzieści stopni. Koleżanka z grupy tańca, z którą przyjechałam, leżała obok z twarzą w śpiworze i mamrotała, że nie wstanie do południa. Po pięciu minutach obie siedziałyśmy na trawie przed namiotem, w okularach przeciwsłonecznych, z ciepłą wodą z butelki. Witaj, dzień trzeci.

Na ten festiwal jeździłam kiedyś jako studentka, potem przez kilka lat nie. W tym roku kupiłyśmy karnety w lutym, zanim ktokolwiek ogłosił pełen program, bo tak się kupuje taniej. Ten wpis to nie relacja z koncertów, tylko z życia między nimi.

Rytm dnia

Festiwal ma swój rytm i najlepiej mu się poddać, zamiast z nim walczyć. U nas wyglądało to tak:

• 7:30-9:00, pobudka, bo w namiocie robi się gorąco. Nie walczę z tym, wstaję.
• 9:00-10:00, prysznic, zanim ustawią się kolejki. Po dziesiątej czeka się nawet pół godziny.
• 10:00-14:00, śniadanie, plaża albo miasto. Teren koncertowy jest jeszcze zamknięty, pole namiotowe śpi.
• 14:00-16:00, drzemka w cieniu, jeśli się da. Ta drzemka ratuje noc.
• 16:00-3:00, koncerty, z przerwą na jedzenie.

Trzeciego dnia zrozumiałam, że drzemka po południu nie jest dla słabych. Pierwsze dwa dni jej nie robiłam i trzeciego wieczoru stałam na koncercie, na który najbardziej czekałam, i myślałam głównie o śpiworze.

Wybierz dwa, trzy koncerty dziennie

Program festiwalu to kilkanaście koncertów dziennie na kilku scenach. Pierwszego dnia chciałam zobaczyć wszystko. Biegałam między scenami, z każdego koncertu słyszałam po trzy utwory i nie pamiętam żadnego.

Od drugiego dnia przyjęłyśmy zasadę: każda wybiera dwa, trzy koncerty, które są obowiązkowe. Reszta to przyjemny dodatek. Jeśli nasze wybory się pokrywają, idziemy razem. Jeśli nie, rozdzielamy się i spotykamy w ustalonym miejscu. Dzięki temu najważniejsze koncerty oglądałam z przodu, wypoczęta, a nie z końca pola, w biegu.

Punkt spotkania ustalcie od razu, pierwszego dnia, i niech to będzie coś, czego nie da się przegapić. Nasz był przy wielkim napisie z nazwą festiwalu, przy lewej nodze litery. Telefony na festiwalu często nie mają zasięgu, kiedy dziesiątki tysięcy osób chcą jednocześnie wysłać zdjęcie.

Jedzenie i woda

Na terenie festiwalu jest mnóstwo jedzenia z całego świata, ale ceny są festiwalowe. Przy czterech dniach to szybko robi się największa pozycja w budżecie po karnecie. Robiłyśmy tak: śniadanie z własnych zapasów albo w mieście, jeden porządny posiłek na terenie festiwalu wieczorem i przekąski z plecaka.

Woda to podstawa. Na terenie były punkty z darmową wodą pitną, przy których stały kolejki, ale krótkie. Butelka wielokrotnego użytku napełniana kilka razy dziennie i zasada, że przy każdym piwie wypijam szklankę wody. Nad morzem wiatr chłodzi i nie czujesz, że się odwadniasz, a słońce i tak robi swoje.

Na festiwalu płaciło się opaską na rękę, na którą wpłaca się pieniądze. Wygodne i niebezpieczne, bo nie widzisz, ile wydajesz. Sprawdzałam saldo co wieczór. Po festiwalu niewykorzystaną kwotę można było odzyskać w określonym terminie, z niewielką opłatą. Przeczytaj zasady zwrotu, zanim wpłacisz za dużo.

Wiatr, słońce i noc

Festiwal nad morzem ma swoją pogodę. W dzień słońce i wiatr, który przyjemnie chłodzi, przez co łatwo się spalić. Krem z filtrem nakładałam rano i po południu, a i tak trzeciego dnia miałam czerwony kark. Czapka z daszkiem to nie ozdoba.

W nocy temperatura spadała do kilkunastu stopni, a od morza wiało. Na ostatnich koncertach, koło drugiej, stałam w bluzie, kurtce przeciwdeszczowej i z kapturem na głowie, a i tak marzłam. W namiocie spałam w skarpetkach i w bluzie. Kto przyjeżdża na festiwal nad morzem tylko w krótkich spodenkach, ten zmarznie.

Telefon, ładowanie, zgubione rzeczy

Na polu namiotowym nie ma gniazdek. Były punkty ładowania, płatne i oblegane. Miałam dwa powerbanki i telefon w trybie oszczędzania baterii. To wystarczyło na cztery dni, przy rozsądnym nagrywaniu.

Rzeczy, których nie chcę zgubić, trzymałam w saszetce pod koszulką: dowód, kartę, klucz do kłódki. Do namiotu nie zostawiałam niczego cennego. Namiot to tkanina i zamek błyskawiczny, nic więcej.

O tym, co wkładam do plecaka na koncert, pisałam przy koncertowym weekendzie w Berlinie. Lista na festiwal pod namiot jest dłuższa i zasługuje na osobny wpis, który pojawi się za tydzień.

Przedpołudnia poza polem

Najlepsza decyzja tego festiwalu: codziennie przed południem uciekałyśmy z pola namiotowego. Autobusem do Gdyni, na bulwar nad morzem, na plażę w Orłowie pod klifem albo po prostu na kawę w mieście, gdzie są normalne krzesła, toaleta bez kolejki i cień pod drzewami. Po czterech godzinach poza polem wracałyśmy na koncerty jak nowe.

Gdynia w czasie festiwalu żyje swoim zwykłym życiem. Na bulwarze spacerowały rodziny z wózkami, na plaży leżeli wczasowicze, a ludzie z festiwalowymi opaskami na rękach rozpoznawali się na kilometr i uśmiechali do siebie porozumiewawczo. Jednego dnia zjadłyśmy obiad w barze rybnym przy porcie, w którym siedzieli głównie miejscowi. Było taniej niż na terenie festiwalu i zdecydowanie spokojniej.

Jeśli masz tylko jeden dzień na zobaczenie miasta, wybierz poranek drugiego albo trzeciego dnia. Pierwszego jeszcze się urządzasz, ostatniego zwijasz namiot.

Powrót

Powrót z festiwalu planowałyśmy tak samo starannie jak powrót z koncertu w Łodzi. Ostatniego dnia zwinęłyśmy namiot rano, przed upałem, zostawiłyśmy plecaki w przechowalni festiwalowej i poszłyśmy na ostatnie koncerty. Pociąg do Szczecina miałyśmy w poniedziałek przed południem, więc ostatnią noc przespałyśmy na polu, a rano pojechałyśmy do miasta.

W pociągu obie spałyśmy przez trzy godziny. Konduktor budził nas dwa razy, raz do kontroli biletów, raz, bo moja koleżanka chrapała. Wróciłam z opalenizną w kształcie opaski na nadgarstku, z piaskiem w każdej kieszeni i z poczuciem, że te cztery dni trwały tydzień.