TULKA.PL Blog podróżniczy No 261119
Praga w listopadzie bez tłumów
- Skąd
- Szczecin
- Ile
- 720-1020 zł
- Dokąd
- Praga
- Kiedy
- 13-15 listopada 2026
W maju jechałam do Pragi autokarem i walczyłam z tłumem na moście. W połowie listopada wróciłam pociągiem doliną Łaby i miałam miasto prawie dla siebie: mgła nad Wełtawą, puste uliczki pod zamkiem i ciepłe piwiarnie.
Dobre podróże
zawsze się opłacają

Plan wyjazdu
No 261119- Mała Strana i zamek Do punktu: Mała Strana i zamek
- Wyspa i nabrzeże Do punktu: Wyspa i nabrzeże
- Piwiarnia Do punktu: Piwiarnia
O 7:30 w sobotę Most Karola był pusty. Nie prawie pusty, jak w maju o piątej rano, tylko naprawdę pusty. Mgła wisiała nad Wełtawą tak nisko, że wieże na obu końcach mostu wyglądały jak narysowane ołówkiem. Rzeźby świętych wynurzały się z szarości jedna po drugiej. Przeszłam most w obie strony i spotkałam trzy osoby: biegacza, pana z psem i fotografa, który rozstawiał statyw.
Pół roku temu pisałam, że autokarem do Pragi jedzie się osiem godzin i że nocny autokar w jedną stronę to dobry pomysł na oszczędność. Tym razem wybrałam pociąg i listopad. Obie decyzje okazały się najlepsze w tym roku.
Pociągiem przez dolinę Łaby
Ze Szczecina do Pragi jedzie się pociągiem z przesiadką w Berlinie. Z Berlina pociąg dalekobieżny jedzie przez Drezno, a potem wzdłuż Łaby, doliną między piaskowcowymi skałami, przez kilkadziesiąt kilometrów prawie przy samej wodzie. W listopadzie, przy mgle, skały wyłaniały się nad rzeką jak w starym filmie. Siedziałam przy oknie po prawej stronie, z kawą z wagonu restauracyjnego, i nie otworzyłam laptopa ani razu.
Cała podróż zajęła mi mniej więcej siedem godzin, z przesiadką. Bilety kupiłam dwa tygodnie wcześniej, bo przy pociągach dalekobieżnych w Niemczech i Czechach to robi dużą różnicę w cenie. Czwartkowa zasada przegrała z rozkładem jazdy, ale nie żałuję.
Przez Drezno przejeżdżałam drugi raz w tym roku. We wrześniu byłam tam na cały weekend, teraz tylko pomachałam kopule kościoła z okna pociągu.
Dlaczego listopad
Praga jest jednym z najczęściej odwiedzanych miast w Europie i latem, w weekendy majowe i w czasie jarmarków bożonarodzeniowych tłumy są ogromne. Połowa listopada to jeden z nielicznych momentów, kiedy jest spokojnie. Jarmarki zaczynają się dopiero pod koniec miesiąca, sezon wycieczek dawno się skończył, a pogoda zniechęca tych, którzy przyjeżdżają dla słońca.
W zamian dostajesz: mgłę, wcześnie zapadający zmrok, cztery do ośmiu stopni, czasem mżawkę. I miasto, w którym możesz iść środkiem ulicy na Małej Stranie i słyszeć własne kroki. Noclegi tańsze niż w maju, stoliki w kawiarniach wolne, w piwiarniach miejsca przy długich stołach.
Mój weekend był dokładnie taki. W piątek wieczorem mżawka, w sobotę rano gęsta mgła, która zeszła z rzeki dopiero koło jedenastej, potem kilka godzin bladego słońca, w niedzielę znowu szaro. Cztery, sześć stopni, bez wiatru. Ubrałam się na cebulkę, tak samo jak tydzień wcześniej nad morzem, i przez cały weekend nie zmarzłam ani razu. Za to wieczorem w piwiarni zdjęłam trzy warstwy i powiesiłam je na wieszaku przy drzwiach, obok kurtek miejscowych, którzy przyszli tu prosto z pracy.
Plan na trzy punkty
Mała Strana i zamek
Mieszkałam w małym pensjonacie na Małej Stranie, dzielnicy pod zamkiem, po drugiej stronie rzeki niż stare miasto. W sobotę po moście poszłam w górę, stromymi uliczkami, do dzielnicy zamkowej. Bez tłumów można tam wejść na dziedzińce i stać przed katedrą tak długo, jak się chce. Na zamkowe wnętrza są bilety, ja tym razem zostałam na zewnątrz. Z tarasu pod zamkiem widziałam dachy całej Pragi wychodzące z mgły, kopuły, wieże, czerwone dachówki i rzekę.
Wyspa i nabrzeże
Pod Mostem Karola, po stronie Małej Strany, leży mała wyspa oddzielona od lądu wąskim kanałem, z parkiem i starymi młyńskimi kołami. W listopadzie park był pusty, liście w kałużach, łabędzie przy brzegu. Stamtąd poszłam nabrzeżem w dół rzeki i usiadłam na ławce z widokiem na stare miasto po drugiej stronie wody.
Piwiarnia
Wieczorem poszłam do jednej z tradycyjnych piwiarni z długimi drewnianymi stołami, gdzie kelner stawia przed tobą kufel, zanim zdążysz zamówić, i stawia kreskę na kartce. Przysiadłam się do stołu, przy którym siedzieli starsi mieszkańcy i para Niemców. Zjadłam gulasz z knedlikami i wypiłam jedno piwo, choć kelner był pewny, że wypiję trzy.

Stare miasto w mgle
W niedzielę rano, przed pociągiem, przeszłam przez stare miasto. Nawet w listopadzie pod ratuszem z zegarem astronomicznym zebrał się tłumek, czekający na pełną godzinę, kiedy w okienkach pojawiają się figurki apostołów. Postałam z nimi. Potem uliczki dawnej dzielnicy żydowskiej, synagogi i cmentarz, którego nagrobki stoją tak gęsto, że nachodzą na siebie. Wszystko w szarym, wilgotnym świetle, które pasowało do tego miejsca lepiej niż słońce.
Wróciłam na Małą Stranę tramwajem. Praskie tramwaje to osobna przyjemność: stare i nowe, czerwono-kremowe, jeżdżą wszędzie, a bilet na dobę kosztuje tyle co kawa w turystycznym miejscu. Przy pustym listopadowym mieście jazda tramwajem przez most nad rzeką była jak przejażdżka z przewodnikiem, tylko bez przewodnika.
Na co się przygotować
- Ciemno o szesnastej. Plan na zewnątrz do wczesnego popołudnia, wieczory w środku.
- Mokry bruk. Praga to bruk i strome uliczki. W listopadzie, przy mżawce, bywa ślisko. Buty z dobrą podeszwą, o czym pisałam tydzień temu przy zimowym pakowaniu.
- Korony. W Czechach płaci się koronami. Karta działa prawie wszędzie, a przy płatności kartą wybieram rozliczenie w walucie lokalnej.
- Kantory. Przy turystycznych trasach kursy bywają bardzo niekorzystne. Wypłacam z bankomatu banku, nie z samotnego bankomatu przy rynku.
Ostatni bilet z tej serii
Ten wpis zamyka pierwsze siedem miesięcy bloga. Trzydzieści dwa bilety, kilkanaście miast, kilka krajów, jedna noc na lotnisku, jeden skonfiskowany krem do rąk. Wszystkie bilety są wklejone w zeszyt, wszystkie pieczątki obok. Zeszyt jest prawie pełny, więc w Pradze kupiłam nowy, w małej papeterii na Małej Stranie, z twardą okładką w kolorze granatu.
Pierwsza strona jest jeszcze pusta. Czekam do czwartku.
Ile wyszło
Szczecin → Praga · 13-15 listopada 2026
- Pociągi Szczecin - Praga i z powrotem, z przesiadką w Berlinie280-400 zł
- Pensjonat na Małej Stranie, dwie noce260-360 zł
- Jedzenie, kawa, gulasz i jedno piwo140-190 zł
- Bilety dobowe na tramwaje, nowy zeszyt i drobiazgi40-70 zł
Razem720-1020 zł
Następnym razem przyjadę do Pragi w lutym, zanim zrobi się wiosna i znów zjadą się wszyscy.